Lofoty (Norwegia)

Atrakcje Norwegii - Lofoty
Svolvær
Svolvær
Lofoty
Lofoty
Hamnøy, Lofoty
Lofoty
Kabelvag
Lofoty

W 2006 roku eksperci National Geographic przyznali Lofotom trzecie miejsce wśród najpiękniejszych wysp na świecie, a widok z Reine na Kirkefjord został uznany za najpiękniejszy w Norwegii. Lofoty (norw. Lofoten), jest to archipelag na Morzu Norweskim, 300 km na północ od koła podbiegunowego, od stałego lądu oddzielony cieśniną Vestfjorden. Strome zbocza gór wyrastają prosto z morza do wysokości 1161 metrów a ich niedostępne ściany i ostre szczyty izolują małe wioski rybackie od cywilizacji. Niektóre osady są opuszczone przez mieszkańców, którzy nie wytrzymali surowych warunków klimatycznych i braku kontaktu ze światem.

Reine, Lofoty

Archipelag składa się z siedmiu wysp o łącznej powierzchni 1227 km², zamieszkałych przez ok. 24,5 tys. mieszkańców. Największym miastem jest Svolvær (ok. 5 tys. mieszkańców) na wyspie Austvågøy. Tradycyjnym źródłem utrzymania mieszkańców jest rybołówstwo, przetwórstwo ryb, rolnictwo i turystyka. Lofoty odwiedza rocznie ok. 200 tys. turystów. Klimat jest umiarkowany chłodny, morski, z łagodzącym wpływem Prądu Zatokowego. Średnia temperatura stycznia i lutego -1 °C, lipca i sierpnia +12 °C. Temperatura morza nie przekracza latem 10-13 stopni Celsjusza. Pięć największych wysp połączonych jest z lądem drogą E10, a dwie pozostałe dostępne są promem lub samolotem. Wyspy Vestvågøya i Flakstadøya połączone są podwodnym tunelem Nappstraum o długości 1780 metrów.

Lofoty od stuleci stanowią centrum połowu dorszy. Między styczniem a kwietniem ławice ryb wędrują z północy ku cieplejszym wodom w rejonie Lofotów. Waga łowionych tu dorszy dochodzi do 20 kg. W wielu miejscowościach widać charakterystyczne drewniane rusztowania, które służą do suszenia dorszy, tzw. sztokfiszy (Tørrfisk). Ryby suszone są na słońcu i wietrze właśnie na tych rusztowaniach. Przez wieki sztokfisz był cenionym artykułem spożywczym, w szczególności na półwyspie Iberyjskim i wybrzeżu Afryki. Odegrał on istotną rolę w epoce żaglowców. Ponieważ suszona ryba nie psuła się, pozwalała na przepłynięcie Atlantyku żaglowcom, które przewoziły niewolników do Ameryki.

Lofoty

Charakterystyczne dla Lofotów są czerwone domki na palach. Są to rorbuer, tradycyjne chaty rybaków, dzisiaj wynajmowane turystom. Jednak żeby dokonać rezerwacji na lipiec, trzeba zrobić to najpóźniej w lutym, później wszystkie są już zajęte. Pierwsze chaty na wyspie Austvagøy zbudowano w XII wieku z polecenia króla Oysteina. Służyły za schronienie rybakom w okresie zimowego połowu dorszy. Wcześniej rybacy mieszkali w odwróconych do góry nogami łodziach. Chaty rorbuer budowane były na nadbrzeżnych skałach, na wbitych w dno morza drewnianych palach. Wszystkie malowane są czerwoną farbą ochronną, produkowaną m.in. z tranu. Dzisiejsze rorbuer budowane są głównie dla potrzeb turystyki, ale utrzymane w stylu ich prototypów.

Lofoty

Choć wyspy leżą na dalekiej północy, klimat jest tu wyjątkowo łagodny za sprawą ciepłego Prądu Zatokowego. W lecie można opalać się na skałach, a także na wspaniałych piaszczystych plażach. Słońce nie zachodzi tu od końca maja do połowy lipca. Wycieczki wzdłuż wybrzeża lub na bardziej dostępne góry przyniosą niezapomniane wrażenia. Bajkowe krajobrazy wydają się nierealne. Takiego kształtu gór i fiordów nie zobaczymy nigdzie indziej w świecie. Miasteczka i wioski są niezwykle urokliwe, ze specyficzną atmosferą. Osada Hamnøy na małej skalnej wysepce to najbardziej malownicze miejsce całych Lofotów. Nawet w pochmurny dzień tu wszystko mieni się soczystymi barwami. Na wyspach znajduje się kilka muzeów, prezentujących nie tylko rybołówstwo, ale także historię wikingów.

Ważna informacja dla chętnych na wędrówki po górach. Na Lofotach jest mnóstwo górskich szlaków turystycznych. Jednak góry te bardzo różnią się od naszych Tatr czy Karkonoszy. Wejście nawet na górę wysokości 400 metrów najczęściej jest bardzo strome i wyczerpujące. Wyższe partie to gołe, bardzo strome i przepaściste skały. Pogoda zmienia się tu bardzo szybko. W ciągu godziny może nadejść deszcz lub mgła. Wtedy będą poważne problemy z powrotem. Skały stają się bardzo śliskie i zupełnie tracimy orientację. Wybierając się na całodzienną wycieczkę, trzeba ocenić czy pogoda i nasze możliwości fizyczne pozwolą, aby bezpiecznie powrócić.

Warto spróbować kuchni norweskiej. Jak łatwo się domyślić, są to głównie ryby przyrządzane na wszelkie sposoby. W restauracjach można zjeść znakomite dania rybne z dorszy, czarniaków, zębaczy smugowych, halibutów, łupaczy, np. smażone języki dorszy, kotlety rybne, czy zupę rybną, a także z mięsa wieloryba. Ze zrozumiałych względów, tego ostatniego nie polecam. Do delikatesów należą owoce morza: krewetki, kraby królewskie (do 1m), małże. Właśnie na Lofotach pierwszy raz spróbowałem jak smakują ciasteczka rybne Fiskekaker w formie hamburgera, i Fiskepudding, czyli pudding rybny. To naprawdę jest smaczne, polecam.

Trudno opisać w kilku słowach te wspaniałe rejony północy. Żadne słowa ani zdjęcia nie są w stanie oddać uroku przyrody, łagodnego światła północnego i atmosfery małych osad rybackich. Kto tam był, ten to potwierdzi, a kto nie był, niech sam sprawdzi czy to prawda.



Lofoty - mapa

Komentarze i opinie: